Είναι η αγάπη άνθρωπε


Αρχίζω να γράφω πως το “νοιάζομαι”είναι μεγάλο ρήμα,μεγαλύτερο και από το αγαπώ.Και η αγάπη;Λένε πως είναι από τις μεγαλύτερες υποθέσεις που απασχολούν τον άνθρωπο.Σχεδόν ουτοπία συμπληρώνω εγώ,μια μικρή κουκκίδα του δορυφόρου που ονομάζεται Γη.Είναι τόσο βαθιά τα νερά της,που χάνεσαι στη προσπάθεια να την εξηγήσεις,έστω και λίγο,χρησιμοποιώντας όλα τα ανθρώπινα μέσα,τις επιστήμες,τις φιλοσοφίες,τις θρησκείες.Τόσα πράγματα έχουμε “εφεύρει” για να τη φέρουμε στα μέτρα μας.

Αρχίζω να σκέφτομαι την ιδανική αγάπη και κάπου εδώ ανακαλύπτω,άλλη μια ακόμη αιώνια,ανθρώπινη πάλη.Ιδανική αγάπη;Υπερβολή έκφρασης;Πως γίνεται ένα ιδανικό να προσπαθούμε να το αποδομήσουμε και έπειτα πάλι,να προσπαθούμε να το κάνουμε ιδανικό.Συνειρμικά έρχονται στο μυαλό μου σκόρπιες έννοιες όπως το νοιάξιμο,η ελευθερία,ο σεβασμός,η κατανόηση.

Μόνο με το νοιάξιμο,μόνο έτσι θεριεύει και από κλαράκι μετατρέπεται σε ένα δέντρο πανύψηλο,καταπράσινο γεμάτο ζωή,που λαχταράει το νερό και τον ήλιο.

Μόνο με την ελευθερία της σε οδηγεί παντού και φωτίζει τα πιο σκοτεινά σου σημεία.

Αν δεν έχει κατανόηση μέσα της σε βουλιάζει και παγιδεύεσαι.Τα πόδια σου φτάνουν στον βυθό και νομίζεις πως πατάς,μα πόσο θα αντέξεις χωρίς αναπνοή;

Αν δεν έχει σεβασμό μέσα της θα είναι πάντα μια σκιά.Δε θυσιάζεις τόσο φως για μια σκιά.

Αν δε τα εμπερικλείει αυτά-ίσως και άλλα τόσα- είναι κενή.Δε μπορείς να καταντήσεις την αγάπη κενή για να γεμίσεις εσύ,πάλι άδειος θα είσαι.

Οι σοφοί όλοι,του σύμπαντος αυτού,τα έχουν έχουν γράψει χιλιάδες φορές και κάθε φορά,σε κάθε γραπτό,κάτι μοναδικό υπάρχει.Και εκατομμύρια φορές,κοινοί θνητοί,όπως εσύ και εγώ,βάλθηκαν να τα επαληθεύσουν.Προσπαθώντας κάθε φορά, αυτές οι ακτίνες αγάπης να μπουν μέσα τους και να τους φωτίσουν συθέμελα.Γεμάτοι ορμή,ρισκάροντας τα όλα,έπεσαν πάνω στην αγάπη.Χέρι με χέρι,αγκαλιά με αγκαλιά,στόμα με στόμα.Τελείως ασυνείδητα,τελείως άφοβα,τελείως τυφλά.

Ούτε εσύ ούτε εγώ,μπορούμε να αντισταθούμε στο φως.Βρίσκει τον τρόπο και υπάρχει,μέσα στο πιο πιο πυκνό σκοτάδι.Ακόμα και μέσα από τοίχους περνά αν το θελήσει.Δε γίνεται ούτε εσύ,ούτε εγώ να αντισταθούμε στην αγάπη.Μπαίνει μέσα μας λίγο-λίγο,ώσπου μια μέρα τη βλέπουμε να αντανακλάται στα μάτια μας.

Και αν είμαστε τυχεροί και εγώ και εσύ και βρεθεί στον δρόμο μας,έτσι ατόφια,θα μας θεριέψει,θα μας κάνει ένα καταπράσινο δέντρο γεμάτο ζωή.


Like it? Share with your friends!

4
4 points

Comments 0

Είναι η αγάπη άνθρωπε

log in

Become a part of our community!

Captcha!

reset password

Back to
log in
Επέλεξε Τύπο
Personality quiz
Μια σειρά ερωτοαπαντήσεων της προσωπικότητας
Trivia quiz
Πιάστους αδιάβαστους μέσα από μία σειρά ερωτοαπαντήσεων
Ψηφοφορία
Δημιούργησε τα πιο hot polls και πάρε τις σωστές αποφάσεις
Ιστορία
Οι σκέψεις σου μέσα από τα δικά σου άρθρα
Λίστα
Τα Κλασικά Internet Listicles
Meme
Ανέβασε τις δικές σου εικόνες και φτιάξε προσαρμοσμένα memes
Βίντεο
Youtube, Vimeo ή Vine Embeds
Εικόνα
Φώτο ή GIF